Balalaika…

I always loved balalaika music but never realized how many different sizes there are – seven to be exact.

  • piccolo
  • prima
  • secunda
  • alto
  • tenor (rare)
  • bass
  • contrabass

This chap was my wake up call with his contrabass (I think…) :-)

Ik heb altijd graag balalaika muziek gehoord maar was er nooit bij stilgestaan hoeveel verschillende formaten ervan bestaan – zeven, om juist te zijn (zie boven)

Deze jongen heeft mij de ogen geopend met zijn contrabas (denk ik…) :-)

 

Click on photo for larger version – Klik op de foto voor een grotere versie

 

SMU005

 

SMU001

All around…

… no, not my hat… the cathedral…

Every now and then a performance artist choses the cathedral of Antwerp as a background for his art. Mostly because of the stream of tourists passing by, I think… ;-)

This first one (an older photo) had become a part of the group of stonemasons. From time to time he would hit the bar he is holding with the hammer in his other hand and then would go back to being of stone again. He is my favourite up to now :-)

… nee, niet ‘my hat’… rond de kathedraal…

Af en toe kiest een performance artiest voor de kathedraal van Antwerpen als achtergrond voor zijn kunst. Dat daar heel veel toeristen langskomen zal er wel voor iets tussen zitten… ;-)

Deze eerste (een oudere foto) was een deel geworden van de groep steenhouwers. Om de aandacht te trekken sloeg hij met zijn hamer op de bar dat hij vasthoudt en versteende dan terug. Tot nu toe mijn favoriet :-)

For a larger version of the photos click on them – Voor een grotere versie van de foto’s erop klikken

Mason1

 

 

This one is definitely (and literally) over the top… also an older photo…

Deze is beslist overdreven… ook een oudere foto…

 

Mason2

 

And last friday I bumped into this one… the ‘bad guy’ in his pre-church form?…

En vorige vrijdag liep ik dit tegen het lijf… de ‘slechte’ in zijn pre-kerk vorm?…

 

Devil006

 

 

Devil003

 

 

Devil004

 

 

Devil001

Montevideo, Antwerp…

Right behind the Red Star Line Museum there is the Montevideo Warehouse – or was, rather. As the outer walls are registered and are protected, they had to remain – but all else is gone and the works seem to take ages….

Quite curious what they will turn it into…

Net achter het Red Star Line Museum is er het Montevideo Stapelhuis – of eerder, was. De buitenmuren zijn geklasseerd en moeten blijven staan maar alles andere is verdwenen en de werken gaan maar heel langzaam vooruit…

Ben benieuwd wat ze ervan gaan maken…

 

MNTV009

Red Star Line Museum

A few years ago on an ‘Open Construction Sites’ day I had a look at the old buildings of the Red Star Line in Antwerp, a well-known means to leave Europe behind about (more or less) a century ago. It was the last chance to see the original buildings as their renovation was to start soon and it would be turned into a museum. Those who are interested can have a peek at my old post HERE. It also contains information what the immigrants had to go through which I will not repeat here.

The museum opened last year and was such a success that it took me a while to get in. What makes it really interesting are the stories told by the guide or can be listened to as prerecorded versions. As I mentioned in my older post, a lot of hope but also a lot of pain… the example of a small child not being allowed to board with her parents as she was ill, being sent back several times – that is one that ends well and she finally makes it after some years. Another one, mentally a child of three while eight years old (I think…) who would remain that way all her life, not able to pass some simple test… though she too tried several times again, she never could see her parents again after they left… It gives you the shivers what some regulations can do to people…

And again I cannot help thinking of the present migration problems in our time and world…

Of course there was also a first class on those ships, something quite different from the small cabins where ‘the masses’ were packed together, the steerage people…

 

Click on the photo for the slide show  and press F11

 

01-RSLM003 B

Klik op de foto voor de diavoorstelling en druk op F11

 

Wat jaren geleden had ik op het Open Werven dag van het desbetreffende jaar naar de oude gebouwen gaan kijken van de Red Star Line, een eeuw (ongeveer…) terug de welbekende manier om Europa achter te laten. Het was de laatste kans om de originele gebouwen te zien daar vlak erachter de renovatiewerken zouden starten om er een museum van te maken. Wie geïnteresseerd is kan HIER naar mijn oudere post kijken dat ook meer informatie bevat over wat de reizigers moesten doorlopen voordat ze aan boord mochten, iets dat ik hier niet wil herhalen.

Het museum is vorig jaar inmiddels geopend maar werd zo een succes dat ik een tijdje moest wachten om binnen te geraken. Wat het interessant maakt zijn vooral de verhalen van de gids die je ook als opnames kunt beluisteren. Zoals ik eerder al had gezegd, heel veel hoop en heel veel pijn, lijden… Het voorbeeld van een klein kindje dat niet mee aan boord mocht met haar ouders omdat ze ziek was, verschillende keren telkens werd teruggestuurd. Dat is er eentje dat goed afliep – uiteindelijk werd de familie herenigd. Een ander meisje met de mentale capaciteit van een driejarige terwijl ze al acht was (dacht ik…) en die heel haar leven zo zou blijven, kon een simpele test niet afleggen en zou dat nooit kunnen… ze probeerde ook verschillende keren maar heeft haar ouders nooit meer terug kunnen zien… Het geeft je koude rillingen te denken wat sommige regels mensen kunnen aandoen…

En alweer kan ik het niet laten, aan de migratieproblemen van onze tijd en wereld te denken…

Natuurlijk was er ook een Eerste Klas op zo ’n schip, een helemaal andere wereld dan de opeen gepakte ‘massa’s’ benedendeks in hun kleine kajuitjes…