14 thoughts on “Water r-Ant… (2)

  1. Ik ben Vlissinger van geboorte en heb dus mijn hele jeugd tussen schepen en scheepjes doorgebracht, dus net zo goed een grote liefde zolang het geen roestige lelijke kapotgeschoten bakken zijn waarvan je zelfs met veel geduld niks meer kan bakken, want die heb ik natuurlijk ook veel gezien.
    Maar mijn enige vraag was: wat is er zo “hengesterig” aan, dat het hengsten worden genoemd. Is het misschien omdat ze zo “vurig” zijn en steeds achter de “hoogaarzen” aan zitten?

    Liked by 1 person

    • Ik vrees dat enkel de bouwer van de eerste hengst dat je had kunnen vertellen…😉
      Inderdaad iets in de zin van vurig, eigenzinnig, moeilijk in de hand te houden tot je er vriendschap mee sluit, vermoed ik…😀

      Like

    • Dag Rinus en Nilgün,
      Er valt niet zoveel uit te leggen omdat het hier een gevoel betreft. Het gevoel dat je hebt bij een roestige oude schuit waar Rinus zich voor zou schamen maar waar Nilgun en ik het leven in zien van dat schip. En niet te vergeten waar die arm luizige visser van moet leven. Elk schip heeft een persoonlijk karakter met een eigen ziel zoals bij mensen. Er is geen schip hetzelfde ook al ligt er een heel rijtje “Hengsten” of “Hoogaarzen”. Ze zijn allemaal enig en uniek met een eigen verhaal. Het is jammer en het doet fysiek pijn als je een oud schip volkomen afgedankt, afgebladderd, kapot en gebroken op de kant ziet liggen. Maar zoals gezegd, het is een gevoel dat je moet hebben om dit te kunnen begrijpen. Het ketelhuis, of de machinekamer, van de raffinaderij was mijn domein. Ik was de baas over het “beest”, ik regelde en bestuurde, greep in waar nodig maar altijd met gevoel voor het beest. Vele collega`s hadden dat gevoel niet voor mijn beest en gingen dan ook regelmatig de mist in met die hele fabriek. Het is ook eigenlijk niet uit te leggen aan mensen die dit gevoel niet kennen, gevoel voor een “ding”. Maar dat “ding” is wél een schip. Lees het verhaal eens van de “Aebelina”, een skûtsje dat volledig naar antieke tekeningen in hout is gebouwd en waarvoor, in mijn nietige aanwezigheid, de mast is uitgezocht bij molen “De Rat” in IJlst. In zo`n schip ligt de ziel van de makers en hun helpers en die ziel moet je “zien” en voelen. Uitleggen? Ik zou niet weten hoe.
      Een advies aan Rinus, ga eens met je schoone gade een Waddentocht varen met de zee tjalk “Confiance” in het najaar en voel dat schip.
      Groetings, Jan.

      Liked by 1 person

      • Jantje, je wordt er zowaar totaal poëtisch van!😉 Maar ik weet wat je bedoelt – het is inderdaad zo…🙂 Ik zou daar nog een heel stuk poëzie bij kunnen dichten – maar je moet het gewoon meemaakt hebben…

        Like

  2. Wat er nou zo hengsterig aan deze “platbodems” is, ontgaat mij. Maar de eeuwige spiegelingen op de voorplacht blijven fascineren. En de warme kleuren van hun rompen zijn onge-evenaard: vroeger waren de voordeuren ook zo. Je liefde voor deze scheepjes spat er vanaf🙂

    Liked by 1 person

    • Grappige visie! Wat denk je dan van een schip dat onder de naam van een ‘hoogaars’ bekend is?😉

      Bedankt voor de complimenten🙂 Ik heb inderdaad en zwak voor platbodems…

      Like

    • Alweer bedankt voor de link met uitgebreide info… Ik weet wel dat TH voor Tholen staat maar had het, om eerlijk te zijn, nog niet opgezocht…😉

      Like

I'd be glad to hear from you!... --- Laat maar komen, dat commentaar!...

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s