Olympus E500 versus E620 (deel2)

In tegenstelling tot al de meer technische commentaren die je op internet vindt als je probeert te beslissen welke camera nu echt de juiste is voor jou, is dit niet de zoveelste techno babbel.  Natuurlijk gebruik ik wel eens hier en daar een technische uitdrukking om uit te leggen wat er nu juist gebeurt maar je gaat hier geen parade vinden van alle knopjes, functies en mogelijkheden. Eerstens omdat er te veel van is om op te noemen maar ook omdat ik  daar maar een bepaald deel van gebruik (zoals waarschijnlijk de meeste fotografen). Een camera met een ingebouwde studio kan misschien een uitweg bieden als je ergens in de pampa’s je foto’s wat wilt bijwerken en dan verzenden maar ik zie ze toch liever eerst op een groot scherm voordat ik eventueel het mes er inzet. Het LCD schermpje is niet slecht maar zo goed is-ie toch ook weer niet…

Dus, met een warm gevoel over wat ik tot dan toe had ontdekt begon ik aan de volgende, voor mij belangrijke, stap. Zwart wit. Zoals ik al zei, de 500 deed dat prima. Geen ingewikkelde toestanden in Photoshop. Enkel wat trucjes hier en daar die ik in de doka ook zou toegepast hebben en dat was het dan. Vandaar dat ik erg nieuwsgierig was hoe de 620 het zou doen.

Ik had natuurlijk kunnen raden dat de veranderingen in de kleuren ook hun consequenties zouden hebben voor zwart/wit opnames. Maar het was pas bij het zien van de resultaten dat ik het met een schok besefte. Ik keek naar foto’s die gewoon fout aanvoelden en mijn beproefde verbeteringen maakten de zaak enkel maar erger. De lichten wilden niet echt licht worden, de donkere delen liepen dicht voor ze zwart konden zien… het leken doodse geconverteerde kleurenfoto’s zonder een poot om op te staan.

 

 

De opnames hierboven hebben geen enkele correctie ondergaan en werden zo veel mogelijk met dezelfde instellingen gemaakt.

 

………….

………….

Dit is de 500 na wat verbetering.

…………

………….

………….

………….

………….

…………..

De volgende twee zijn van de 620 na redelijk veel moeite om ze ‘goed’ (?) te krijgen.

…………..

………….

………….

………….

………….

………….

………….

…………

…………

…………

Ik moest de straat op om te zien wat daar gebeurde.

 

 

 

 

Het harde zonlicht van die dag was niet direct de beste remedie en de rest van de middag verbracht ik grommend aan de computer met Photoshop. Daar ik er maar niet in slaagde, mijn ideaalbeeld op het scherm te toveren, begon ik te experimenteren met de instellingen, overbelichten, onderbelichten, contrast, alle zwart/wit filters die de camera rijk is… handmatig belichten…  geen ‘eureka!’ …  Ik zat terug in het eerste jaar Academie.

De volgende uitstap was naar een winkelcentrum met glazen dak, heel veel licht zonder de hardheid van de directe zon. Ondertussen had ik besloten terug te gaan naar mijn favoriete instelling van diafragmavoorkeuze en de oplossing aan de computer te zoeken. Een lichte onderbelichting scheen ietsje te helpen maar dat kon Photoshop gemakkelijk uit zijn hoed toveren.

 

 

 

 

Het is nog steeds niet wat ik gewoon was van mijn 500. Maar zou het kunnen dat mijn ogen gewend geraken aan de nieuwe ‘look’? Voor de doka adepten, het is eigenlijk een beetje zoals lange tijd met TriX film werken en dan ineens met TMax geconfronteerd worden. Je kunt met Multigrade papier en ontwikkelaars jongleren zo veel als je wilt, hetzelfde ga je nooit krijgen. Het zijn gewoon twee verschillende dingen. En blijkbaar heeft zich dat nu van de filmrolletjes naar de camera’s vertaald. Voor de perfectionisten onder ons die niet graag hun routine veranderen, denk goed na voordat je van camera verandert …J

Ik ben er zeker van dat meer technisch denkende personen zich afvragen waarom ik er geen korte metten mee heb gemaakt  door een grijskaart voor de lens te zetten. Ik vrees dat dit niet mijn aard is. Ik ben meer iemand die dingen direct aan de praktijk wil toetsen in veranderende omstandigheden. De resultaten moeten gewoon ‘klikken’ met een moeilijk definieerbaar buikgevoel van “Ja! Dat is’t!” Dus doe ik het op mijn eigen, lichtjes chaotische manier. Voor mij werkt dat beter. En ondertussen geniet ik van de zoektocht… Ik ben er zeker van dat we uiteindelijk op hetzelfde punt uitkomen.

En dan nog een vraag – waarom zo veel moeite doen voor zo kleine verschillen als je weet dat iedereen toch volgens de instellingen van hun scherm andere dingen gaat zien en nooit wat ik zie en heb bedoeld? Maar dat houden we dan voor een volgende keer… J

HOME

I'd be glad to hear from you!... --- Laat maar komen, dat commentaar!...

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s