Took me a while to catch her in the air… not easy… 😉

Het duurde even voor ik ze in de lucht te pakken kreeg… niet gemakkelijk… 😉

Color/Kleur, Photography/Fotografie

Drone-girl…? Drone-meisje…?

Image

…the place I would expect or want to see owls, a street festival… You could take them on your arm for a selfie or let mama take a photo. There were a few smaller ones for the kids and a ‘baby’ Siberian owl (below), already bigger than all others. They can grow to more than 90 cm, it seems.

The lady selling this ‘service’ must have seen what my eyebrows did when I saw her setup. She didn’t like me, I think… 😉

 

…de plaats waar ik uilen zou verwachten of zou willen zien, een straatfeest. Je kon met de uil op de arm een selfie trekken of mama een foto laten trekken. Er waren ook kleinere uiltjes voor de kinderen en een Siberische ‘baby’ uil (tweede foto), nu al groter dan al de anderen. Die worden over de 90 cm groot blijkbaar.

De eigenares van deze attractie moet wel gezien hebben wat mijn wenkbrauwen deden toen ik haar standje zag. Ik geloof niet dat ze mij mocht 😉

 

Color/Kleur, Photography/Fotografie

Not exactly… Niet direct…

Gallery
Color/Kleur, Photography/Fotografie

Open House… Open Deur…

…in the Service Centre

…in het Dienstencentrum

The Service Centre is the same place where I with a group of other volunteers help the elderly to make sense of the digital world as I mentioned in some previous posts. But it has a lot more activities than just that in which they can participate like painting, dancing, sewing, day trips to interesting places and more… They can eat there at a very democratic price and chat the old-fashioned way with friends over a cup of coffee or tea… a lively bunch full of laughter and stories…

An impression of the Open House Day where information and results of some activities are presented.

Click on the miniature further down for a slide show – click then on the first photo of the album and then on slide show above the photo…

DC-029

Het Dienstencentrum De Groten Uitleg is dezelfde plaats waar ik met een groepje vrijwilligers de oudere generaties help om hun weg te vinden in de digitale wereld zoals ik al eens heb vermeld in het verleden. Maar wij zijn maar een deeltje van heel wat andere activiteiten zoals schilderen, dansen, naaien, dagtrips naar interessante plekjes en nog veel meer… De bezoekers kunnen daar eten aan een heel democratische prijs of met vrienden een babbeltje doen met vrienden bij een kopje koffie of thee… Een vrolijke bende vol leven…

Een indruk van de Open Deur Dag…

Klik op het miniatuurtje hieronder voor de diashow – klik dan op de eerste foto van het album en dan bovenaan op ‘diavoorstelling’…

Open Deur DC Kalmthout 2013
Standard
Color/Kleur, Photography/Fotografie, Story/Verhaal

Fairy Tales of our days… Hedendaagse Sprookjes…

Once upon a time, not so long ago, there was  a forest. It was a lush place where deer could raise their young and where smaller wildlife and birds found a safe haven. This forest was also a bridge between two big areas of heathland, a passage for animals from one to the other and for humans a place to enjoy a walk in nature.

But not all humans see it that way of course. For some people trees stand in the way of their idea of what the world should look like and mostly how much they can earn with it. They not only dream of what they can put there instead, they actively work at it, push here, pull there so their dreams can turn forests to stone, city streets bordered by decades old trees into paved deserts…

And exactly that happened to our forest with which started this story. The municipality and a lot of inhabitants of a small town, known and visited for its nature preservation, had already been fighting for five years against the decision that a contractor was given an environmental and a building permit by the province to cut down this forest and build eleven  houses where the forest  was. Together with the heathlands the forest is normally protected by nature preservation laws. And the town did not want to see any of it destroyed. So they filed a lawsuit to have the permits revoked.

When a few weeks ago the contractor in total disregard of the situation and the ongoing court case started cutting down trees, some of them a century old or even older oaks, they applied to the court for interim measures and the judge reacted positively. So the cutting down was stopped for the time being  until  the final decision of the court will be known. But though at the moment there is still some forest left, what has been done to it is heartbreaking… And the panic there must have been among the four-legged inhabitants and the birds in full breeding season is even more so…

For a slideshow click on ‘Forest’ (Use F11 for full screen)

Forest

Eens, nog niet zo lang geleden, was er een bos. Het was een vruchtbar oord waar reeën hun jongen konden groot brengen en waar kleinere dieren en vogels een veilig onderkomen hadden. Dit bos was tevens een brug tussen twee grote heidelandschappen, een doorgang voor de dieren van het een naar het ander en voor de mensen een plaats om van een wandeling te genieten in volle natuur.

Maar natuurlijk ziet niet iedereen het zo. Voor sommige mensen staan bomen enkel in de weg van hun wereldbeeld en vooral wat ze ermee kunnen verdienen. Zij dromen er niet enkel van wat ze in de plaats van die bomen zouden kunnen zetten maar werken er actief aan met wat trekken hier, wat duwen daar zodat hun dromen bossen in steen kunnen veranderen, stadsstraten omzoomd door tientallen jaren oude bomen in geplaveide woestijnen…

En dat is nu net wat met ons bos van in begin van het verhaal gebeurde. Het bestuur en een deel inwoners van deze gemeente (dat bekend is om zijn natuurbehoud, zijn heidelandschappen en veelvuldig wordt bezocht)  waren zich al vijf jaar aan het verzetten tegen de kapvergunning en tegen het feit dat een aannemer zowel een milieu alsook een bouwvergunning had kunnen bemachtigen om daar elf huizen neer te poten. Samen met de heidelandschappen valt dit stuk bos normaal onder natuurbehoudgebied. En de gemeente noch de inwoners wouden de vernietiging ervan meemaken. Dus spanden ze een rechtszaak aan om de vergunningen ongeldig te laten verklaren.

Toen enkele weken geleden de aannemer plots met de kap van de bomen begon zonder de beslissing van het gerecht af te wachten, werd in kort geding aangevraagd de kap stop te zetten. De rechter oordeelde positief, de kap werd gestopt  en voorlopig is het afwachten hoe het gerecht gaat oordelen. Hoewel voor de moment nog een heel stuk bos recht staat is het wel hartverscheurend te zien wat het werd aangedaan. En denken aan de paniek dat de viervoetertjes, de vogels in volle broedtijd  moeten hebben ondergaan is dat nog veel meer…

Voor een diavoorstelling klik op ‘Forest’ (Gebruik F11 voor volledig scherm)

Forest

Standard